23 czerwca 2015

TOP 10 Filmowi ojcowie - przegląd bardzo subiektywny na Dzień Ojca

Nadopiekuńczy, kochający, mądrzy, sprawiedliwi, mściwi, surowi, bezwzględni, opętani, popaprani i pedofile - wachlarz możliwości przedstawiania ojców jest ogromny. I z jednej strony stety z drugiej niestety praktycznie każdy zaprezentowany wzorzec jest "z życia wzięty" (zależnie od poglądów widza, opętany ojciec także).Postanowiłam wybrać kilka (głównie horrorów, ale nie tylko) filmów przybliżających nam ten jakże ciekawy motyw. W związku z tym, że deszczowa aura sprzyja wszelkim seansom, zapraszam do zapoznania się z poniższą listą. 



1 Maggie (2015) – zaczynamy od świeżynki. Czyż Arnold mógłby być złym ojcem? Czy  mógłby zostawić córkę na pastwę epidemii? Wiadomo, że nie. Gdy wirus zombie pochlania kolejne ofiary, zarażona dziewczynka może liczyć tylko na pomoc swojego ojca. Nie spodziewajcie się klasycznego zombie movies: krwi, flaków i szeroko pojętej rozpierduchy. Zamiast tego dostaniecie samotną walkę z nieuniknionym, próbę pogodzenia się z losem. Film jest bardziej wzruszający niż obrzydzający. 


2 Mamusia i Tatuś (2008) – coś dla widzów o mocnych nerwach: perwersja, tortury i ból.  Dziwna para z pokręconym sposobem na życie, wciągają do swojego chorego świata nie tylko adoptowane dzieci, ale także Lenkę, dziewczynkę z Polski.


3 Amityville (2005)– remake oryginalnego Amityville z 1979 roku, to film o tym co dzieje się, gdy tata przestaje być tatą, bo jego ciałem i umysłem „coś” zawładnęło. Może niczym nas ta produkcja nie zaskoczy, ale jest całkiem przywita, no i gra w niej  Ryan Reynolds, co jest argumentem ostatecznym przemawiającym na TAK.



4 Omen (2006) – nowa wersja horroru z 1976 roku, który zapoczątkował w Ameryce modę na rottweilery. Ukazuje walkę wewnętrzną ojca, który musi zdecydować, co począć z synem, który tak naprawdę nim nie jest i stanowi zagrożenie nie tylko dla jego żony, nienarodzonego dziecka, ale i dla świata. No właśnie, a wy potrafilibyście skrzywdzić dziecko?



5 Dzień Ojca (2011) – nic dodać nic ująć, tytuł mówi sam za siebie – no prawie... To film obleśny, obsceniczny i pokręcony, w którym widz zostaje narażony na poznanie  historii  pomyleńca gwałcącego i mordującego ojców oraz syna jednej z jego ofiar pragnącego dokonać zemsty. Krwawe, paskudne i nielogiczne, ale nie sposób się nudzić podczas seansu.



6 Naznaczony (2010) – początkowo mamy sielankę: małżeństwo z trojką dzieci, wprowadza się do swojego nowego domu. Spełnienie marzeń. Niestety tylko do czasu, gdy jedno z dzieci zapadnie w tajemniczą śpiączkę. Naznaczony to horror opowiadający o tym, że ojciec może pokonać własne lęki i przemierzyć piekło (dosłownie), by uratować swoje  dziecko ze szponów złych mocy.



7 Demon: historia prawdziwa (2005) – niestety bywają na świecie ojcowie kochający „inaczej”, którzy poprzez swoje postępowanie powołują do życia demony. Kim jednak i skąd pochodzi bestia, która nęka małą Betsy Bell i dlaczego takie wyjaśnienie nie wydaje się wcale logiczną konsekwencją całości – musicie odpowiedzieć sobie sami. Czego nie można odmówić tej produkcji to tajemniczy, mroczny klimat XIX wiecznej historii o duchach.

Postanowiłam zamieścić także polski akcent. Filmy te nie są horrorami, ukazują jednak problemy, które - niemniej niż rasowe straszaki – przerażają, głównie swoją realnością. Dotyczą bowiem tego z czym spotykamy się na co dzień. Niestety.



8 Tato (1995)– film o wielkiej ojcowskiej miłości i absurdach polskiego prawa, według których psychicznie chora matka ma większe prawa do opieki nad dzieckiem niż ojciec – bo jest matką. Kobieta niestety stanowi zagrażanie nie tylko dla sobie, ale również dla swojej córeczki. Wzruszający i wstrząsający zarazem, pozostaje w pamięci na długo. Jest po prostu zbyt prawdziwy by nie boleć.  



9 Prawo ojca (1999) – niezapomniana rola marka Kondrata w roli ojca wymierzającego sprawiedliwość za krzywdę wyrządzoną jego córce. Były rajdowiec stawia Prawo Ojca ponad niedoskonale kodeksy i przepisy. I chociaż podobno najgorszy sąd jest lepszy od samosądu, to właśnie jemu kibicujemy podczas seansu. Bo kogo z nas nie irytują bandyci dostający kary w zawieszeniu, umykający ułomnemu (delikatnie mówiąc) wymiarowi sprawiedliwości? Każdy z nas boi się przecież dnia w którym przekona się na własnej skórze, że to państwo chroni bandytów nie ofiary. I wtedy, gdy wszystko inne zawiedzie pozostanie tylko jedno – zemsta.

I żeby nie było tak strasznie i smutno, na koniec zostawiam prawdziwy hicior.



10 Hotel Transylwania (2012) – cóż może czuć nastolatka, której każdy krok śledzi nadopiekuńczy tata wampir? Frustrację, irytację, gniew? Zapewne się domyślacie, że wszystko po trochu. A co czuje ojciec, który widzi KOGO jego ukochana córeczka zaczyna darzyć uczuciem, który czuje, że zaczyna tracić swoje maleństwo? Tego nie da się opisać...Jednak perypetie, które z tego wynikają i prawda o tym, ile może udźwignąć prawdziwa, rodzicielska miłość są warte każdej minuty poświęconej na oglądanie tej animacji. 


A o książkowych honorowych tatuśkach poczytacie dziś u Alicyi Rivard TUTAJ

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...