03 listopada 2014

DISC – model typów osobowości

Książek na temat modelu behawioralnego DISC wydano już całkiem sporo. Zresztą, czemu się dziwić: gdyby doszukiwać się źródeł teorii, to przecież już Hipokrates opisywał cztery temperamenty, a Arystoteles cztery elementy. Potem był Jung, Pawłow, Spranger, Fromm. Trudno, żeby na przestrzeni tylu wieków i tylu doświadczeń ludzkości nie przeanalizować zagadnienia wszerz i wzdłuż. W efekcie owego móżdżenia, bezpośrednio ojcem DISC-u w 1928 roku został Marston.

DISC to potężne, praktyczne narzędzie, dające menadżerom wszelkiej maści, nauczycielom, coachom i handlowcom (ogólnie tym, którzy mają zaszczyt pracować z ludźmi) spore możliwości. Okazuje się, że nie trzeba być bowiem psychologiem, by rozumieć zachowania innych i je w porę przewidzieć. Wystarczy obserwować i dostrajać się - w oparciu o określoną wiedzę. Omawiany DISC, dzieli ludzi na cztery grupy, ze względu na ich cechy charakteru, sposób funkcjonowania w kontakcie z innymi (tak w zespole mieszanym, jak i jednorodnym) i wrodzone talenty. Klasyfikacja Marstona jest dosyć uniwersalna i jej zastosowanie ułatwia funkcjonowanie nie tylko w pracy, ale także w życiu prywatnym. 




Pamiętajmy jednak, że nie jesteśmy maszynami, każdy z nas tak naprawdę używa wszystkich typów, w zależności od sytuacji - w przeróżnych konfiguracjach i natężeniu.  Szkopuł w tym, że mamy zazwyczaj jeden styl dominujący - ewentualnie drugi dosyć mocny -, którego nadużywamy (co może okazać się zgubne) i jeden kompletnie zaniedbany.

D – typ dominujący, orzeł, lider, zorientowany na działania (bezpośredni, decyzyjny, konkretny);
I - typ interaktywny, papuga, gwiazda, zorientowany na ludzi (inspirujący, intuicyjny, wywierający wpływ);
S - typ wspierający, gołąb, katalizator, zorientowany na ludzi (szczerzy, stabilni, wspierający i współczujący);
C - typ sumienny, sowa, analityk, zorientowany na zadania (skrupulatny, ostrożny, zwięzły i poprawny).

Skoro już jesteśmy świadomi istnienia DISC-u, to co teraz z nim zrobić?
1. Zrozum własny styl. Pomoże Ci to odnaleźć Twoje mocne cechy.
2. Rozpoznaj style innych ludzi. Łatwiej Ci się będzie z nimi komunikować. Nasz sposób działania nie jest jedynym słusznym.
3. Bierz pod uwagę styl, kiedy definiujesz oczekiwania. Nie postrzegaj świata i innych przez pryzmat swojego stylu.
4. Weź pod uwagę intencje, nie tylko zachowania. Ludzie skupiają się na zaspokajaniu własnych potrzeb, a nie na dokuczaniu tobie.
5. Wykorzystuj swoje mocne strony, ale ich nie nadużywaj – bo staną się twoją słabością.
6. Stosuj właściwy styl we właściwym czasie. Większość ludzi ma jeden styl, którego nadużywa i co najmniej jeden, z którego korzysta zbyt rzadko.
7. Traktuj innych tak, jak chcieliby być traktowani (zasada platynowa), a nie tak jak sam chciałbyś być traktowany (zasada złota). Powinniśmy szanować ludzi za to, kim są oraz respektować ich potrzeby oraz odmienność.

Zrozumienie stylów DISC sprawia, że rozpoznajemy i akceptujemy nasze naturalne talenty oraz rozumiemy lepiej motywacje otaczających nas ludzi. Najważniejsze to mieć świadomość, że żaden styl nie jest lepszy od drugiego i, że nie mamy prawa (zresztą mija się to z celem i męczymy niepotrzebnie siebie i kogoś) narzucać innym swojego. Tak samo nauczyciele muszą dostosować się do możliwości swoich uczniów, tak i managerowie powinni dawać zadania na miarę możliwości pracowników. Tak samo rodzice powinni akceptować naturalne, wrodzone talenty swoich dzieci. Po prostu: każdy niech będzie szczęśliwy taki jaki jest, dajmy na to szansę sobie i innym.


Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...